Ramadan heeft toch wel een flinke impact op m'n reis. Soms is dat prettig (voor de rust en de unieke timing), en soms onhandig (als je een broodje half om wilt eten om 12 uur 's middags bijvoorbeeld). Op 1 oktober was het suikerfeest. Dan gaat heel Java met vakantie, en dus wilde ik voor 1 oktober Java af zijn en naar het overwegend Hindoestaanse Bali. Alle kustplaatsen in Bali lopen dan vol met Moslimtoeristen dus heb ik het heuvelland van Ubud opgezocht. Ubud is het culturele centrum van Bali. Nou ja, het is het culturele alternatief voor de grote toeristenkermis van Kuta. Maar om eerlijk te zijn is het wat te toeristisch voor mij. Ik had me er in ieder geval meer van voorgesteld. Desondanks ben ik er zes dagen blijven hangen. Dolce far niente. Lekker gelezen, ik begin nu in boek numero vijf, een massage gedaan, een beetje rondgelopen, veel verschillende fruitsapjes geprobeerd, en meer van dat werk. En ik heb ook nog gewerkt: een dag lang ploeteren op een huurfiets om over de heuvels op Bali te raken. Fietsen is een ideale manier om wat rijstvelden fotograferen en te ontsnappen aan de prullariawinkeltjes. Verder nog op bezoek geweest in een museum (Neka museum, erg mooi) en een Kecak voorsteling bezocht, en her en der een foto genomen van de vele monumenten, processies en ceremonies. En dan zijn er, voor je het weer, zes dagen voorbij. Niet dat Ubud nu zo spectaculair is. Maar een beetje temporiseren na het vlotte reizen van de afgelopen weken kon geen kwaad. Daar is Ubud met z'n westerse comfort erg geschikt voor. Een paar dagen ergens blijven hangen geeft je wel mooi de gelegenheid om eens goed te observeren.
Er zijn een hoop grappige verschillen tussen Java en Bali. Het meest in het oog springende verschil zijn zonder twijfel de toeristen. Daarover zo meer. De andere religie heeft allemaal indirecte consequenties. Ik heb bijvoorbeeld mijn eerste Babi Kecap (want varken) op sinds ik in Indonesië ben. En het jammerende geluid van de moskeeën is opeens opvallend afwezig. Maar er zijn ook niet zo voor de hand liggende verschillen.
Op Java kun je makkelijk begraafplaatsen herkennen. Op die begraafplaatsen staan namelijk altijd bomen met witte (soms rode) bloemen. Volgens mij zijn het oleanders. Omdat Hindoes niet de gewoonte hebben om hun doden te begraven, en moslims, heb je die bomen op Bali overal staan. En meestal zijn daar de laagste takken van hun bloemen beroofd omdat die Bali-types er een handje van hebben om een bloemetje achter hun oor te steken.
De kinderen op Bali zijn ook duidelijk meer gewend aan toeristen. Op Java word je regelmatig door groepjes kinderen achtervolgt en vrolijk toegeroepen met een beetje verlegen: "Hellooooo Mister!". De Bali-kindjes kijken niet op of om (en gelijk hebben ze, maar ik begon eraan gewend te raken).
En dan nog zoiets waar ik de oorzaak nog niet van achterhaald heb. Op Java heb je overal katten rondlopen, meestal zwerfkatten, en zonder uitzondering met een gebroken staart (die Java-kindjes zijn met huisdieren zeker niet zo schattig). Maar op Bali heb je juist overal honden rondlopen. Ze zijn allemaal van een onduidelijk ras, en de meesten zien er niet zo fris uit. Katten zie je stukken minder op Bali. Vaag, heel vaag (heeft iemand een verklaring?).
Om terug te komen op de toeristen: ik kan na een paar dagen cappuccinootjes nippen al een hele rits toeristische archetypes onderscheiden:
De kosmopoliet: eet het liefst sushi, tikt driftig op een macbook, is erg gestressed ondanks vakantie, veel gesignaleerd in minimalistisch ingerichte koffiebarretjes.
De verdwaalde strandtoerist: heeft vuurrode benen/armen/nek/neus (vul zelf in), kan het strand niet vinden, loopt met zware camera op de borst, verlangt nu al terug naar Kuta, veel gesignaleerd achter op scooters en binnen 25 meter van het hotel waarin hij/zij verblijft.
Het huwelijksreisstelletje: hevig verliefd of net de eerste ruzie achter de rug, in beide gevallen onafscheidelijk, gaat bij voorkeur uit eten in tenten met andere stelletjes, veel gesignaleerd in spa's en massagesalons, onderhandelen veel maar niet heel effectief.
De surfdude: loopt het liefst met ontbloot bovenlijf (of bikini), ziet er daarom het goedkoopst uit maar heeft de duurste outfit van alle toeristen, is niet snel onder de indruk en vooral erg cool, heeft een onvervalst Australisch accent.
De yoga adept: eet te weinig, maar als hij/zij eet uitsluitend in nature-food/whole wheat gelegenheden, deelt felgekleurde boekjes uit die gratis zijn maar wel een donatie impliceren (dat is namelijk goed voor mijn karma), doet Yoga cursussen en/of lessen, vindt Bali vooral leuk omdat het net als India Hindoe is, heeft heel lang haar of helemaal geen haar.
De backpacker: draagt het liefst zware wandelschoenen, is erg zweterig, heeft precies anderhalve dag om alles te zien, veel te vinden in internet-cafés, meestal vergezeld door een dikke Lonely Planet, beantwoordt personeel dat vloeiend Engels spreekt desondanks met de 3 woorden Bahasa Indonesia die hij/zij machtig is.
Zoals je ziet heb ik m'n tijd nuttig besteed. Je mag zelf een gok doen in welke categorie ik het beste pas. Enfin, morgen trek ik mijn reis weer vlot. Dan is de vakantie van de meeste Javanen (en Lombokkerts) weer voorbij en dat betekent dat ik me aan het strand kan vertonen zonder onder de voet gelopen te worden. Daarom heb ik vandaag de overtocht naar Lombok gewaagd (het meeste verkeer gaat de andere kant op). Na een busreis van 2 maal een uur en een ferry tocht van 5 uur ben ik nu in Senggigi. Lombok is wat ruiger en droger dan Bali. De aankomst met de boot was al erg mooi. Ik hoop in de mij resterende dagen nog wat te zien van de omgeving. Ik heb in ieder geval een hoop tropische taferelen voor de boeg. Morgenochtend al reis ik namelijk weer verder, op weg naar de Gili eilanden. Daar is het vooral palmbomen, helderblauw water, en geen motorvoertuigen (hoera!). Tijd om eens flink te gaan duiken. Als ik terug kom heb ik hopelijk een duikbrevet.
De plant op de foto is volgens mij een bougainvillea. Dezelfde die in mediterrane landen groeit.
Wat de honden en katten betreft: ik weet dat moslims niet zo op honden zijn, omdat dit - volgens de Koran - onreine dieren zijn. Dit kan verklaren waarom er op Java meer katten rondlopen. Verder zou ik niet weten.
In welke categorie reiziger jij past? Je zit er tussen in. Geen 100% backpacker in ieder geval, je bent namelijk voor een deel kind van het land!
He Bas ik geniet van je reis verslag en het zit er weer bijna op jongen. Nou je reis is zeker wel uitgekomen zoals je het gewild zou hebben. Wij hebben toen ook zo genoten van Java en Bali. Fijn dat we met je mee mochten genieten van je reis. Voor later een hele goede reis weer terug naar Nederland
Ramadan heeft toch wel een flinke impact op m'n reis. Soms is dat prettig (voor de rust en de unieke timing), en soms onhandig (als je een broodje half om wilt eten om 12 uur 's middags bijvoorbeeld). Op 1 oktober was het suikerfeest. Dan gaat heel Java met vakantie, en dus wilde ik voor 1 oktober Java af zijn en naar het overwegend Hindoestaanse Bali. Alle kustplaatsen in Bali lopen dan vol met Moslimtoeristen dus heb ik het heuvelland van Ubud opgezocht. Ubud is het culturele centrum van Bali. Nou ja, het is het culturele alternatief voor de grote toeristenkermis van Kuta. Maar om eerlijk te zijn is het wat te toeristisch voor mij. Ik had me er in ieder geval meer van voorgesteld. Desondanks ben ik er zes dagen blijven hangen. Dolce far niente. Lekker gelezen, ik begin nu in boek numero vijf, een massage gedaan, een beetje rondgelopen, veel verschillende fruitsapjes geprobeerd, en meer van dat werk. En ik heb ook nog gewerkt: een dag lang ploeteren op een huurfiets om over de heuvels op Bali te raken. Fietsen is een ideale manier om wat rijstvelden fotograferen en te ontsnappen aan de prullariawinkeltjes. Verder nog op bezoek geweest in een museum (Neka museum, erg mooi) en een Kecak voorsteling bezocht, en her en der een foto genomen van de vele monumenten, processies en ceremonies. En dan zijn er, voor je het weer, zes dagen voorbij. Niet dat Ubud nu zo spectaculair is. Maar een beetje temporiseren na het vlotte reizen van de afgelopen weken kon geen kwaad. Daar is Ubud met z'n westerse comfort erg geschikt voor. Een paar dagen ergens blijven hangen geeft je wel mooi de gelegenheid om eens goed te observeren.
TrackBack URI voor deze post
