Met nog 2 dagen te gaan zit ik nu in de jungle in Palenque. Palenque-stad is vernoemd naar één van de meest beroemde Maya ruines. De stad zelf is niet al te bijzonder en ligt op een kilometer of 7 van het ¨parque archeologico¨. Ik kom eigenlijk net terug van de ruines. Het ligt echt enorm mooi en ik heb bijna een rolletje foto's volgeschoten.

Angst is een slechte raadgever. Ik had voor m'n vertrek besloten om alleen een paar t-shirts en een dun jasje mee te nemen en ik heb het wel 's fris gehad maar tot dusver was dat een goeie beslissing. Maar dankzij alle reizigers die ik onderweg ben tegengekomen kreeg ik het idee dat het 's nachts zo'n 10 graden onder nul zou zijn in San Cristobal. Dus toen ik aankwam heb ik voor 5 euro (ja, ik leer al aardig afdingen) een trui gekocht. Maar het is nu bijna 9 uur 's avonds en ik loop gewoon op m'n slippertjes door de stad. Ik heb dus voor 2 dagen een trui gekocht die ik niet nodig heb.

Terug in Mexico, jawel! En ik dank god op m'n blote knietjes dat ik de bussen in Guatemala heb overleefd. Hoewel het toch meestal goed gaat daar, de meeste mensen overleven het gewoon. Ik wordt hier trouwens verwelkomd door een kakkerlak die over m'n toetsenbord loopt. Groeten aan Holland zegt ie :) Maar goed, de afgelopen dagen veel in de bus gezeten dus. En als je langer bent dan ik (of even lang) is dat niet altijd een pretje. Je krijgt kinderen op schoot geduwd of mag 3 uur lang staan. En dan sta je meestal met je hoofd tussen de kippen die in het bovenrek worden gepropt.

Ik heb de afgelopen dagen helemaal niets gedaan. Ja, een beetje rondgelopen. Ik kan alleen niet zeggen dat je daar veel rustiger van wordt. Ik denk dat het reizen van plaats naar plaats er in slijt. met nog een week te gaan moet ik ook rekening gaan houden met de kilometers die ik nog moet maken. Daarom pak ik morgen m'n tas weer in en ga ik na een paar enorm ontspannen dagen weer op weg.

Vanochtend ben ik dan eindelijk aangekomen bij het meer van Atitlan. Atitlan was voor ik aan de reis begon zo'n beetje het doel. En ik moet zeggen dat ik erg blij ben dat ik er ben gekomen ook al was al snel duidelijk dat dat wel zou lukken. Het is nu meer de vraag hoeveel tijd ik nog over heb om terug te komen en toch nog wat plaatsen aan te doen op de terug weg (en er een beetje rustig van kunnen genieten natuurlijk).