In Bandung heb ik een heerlijk comfortabel hotelletje gevonden op een steenworp afstand van het station. Voor het hotel heb ik contact gelegd met een paar gidsen die daar toeristen aan het ronselen waren. Dat gaat allemaal heel relaxed. Hoewel ze natuurlijk het liefst je hele week vol plannen met uitstapjes kun je ook gewoon een praatje maken en dat is wel zo fijn. De dag erna ben ik met een van hen, Enoss, een tour gaan maken. Vulkaantje hier, theeplantagetje daar, dat werk. Op het programma stonden onder meer de vulkaan Tangkuban Prahu (= omgekeerde boot), een uitzicht over Bandung, een theeplantage en een duik in hot springs. Het rondrijden achter op de motor was eigenlijk nog het leukste van de trip want het is echt d&eacut; manier om de omgeving te bekijken. De vulkaan was niet heel spectaculair. Je rijdt gewoon met de motor naar de top. En de "hot springs" was eigenlijk een resort, dat nog niet platgelopen wordt door toeristen. Daar kon je, in prachtige omstandigheden een duik nemen zwavelhoudende baden, waarvan het water waarschijnlijk direct uit de vulkaan wordt getrokken. Van 40 tot 60 graden warm water in een toch al lekker tropisch temperatuurtje wordt je ongelooflijk loom. En dan wordt een tochtje achterop de motor nog meer ontspannen.

Tenslotte zijn we nog even langsgegaan bij een vriend van Enoss. Die bouwt op het moment een paar bungalowtjes op een rustige plek in de bergachtige noordelijke wijk van Bandung, Dago. De eigenaar Ion (ik ben er nog steeds niet uit hoe je dat nu schrijft) doet vanalles. Hij is helderziende, schilder en pencak silat instructeur. Hij laat me een paar huisjes in aanbouw zien en vraagt me of ik denk dat het een succes kan worden. Is het niet te duur? wat vind je van de naam? denk je dat toeristen het kunnen vinden? enz. Het verbaast me dat m'n suggestie om het niet Ion's Palace maar bijv. Ion's Village te noemen heel serieus genomen wordt. Dus wie weet, misschien heet het straks wel echt zo. Vervolgens mee naar binnen voor een Sultan Thee (uit Yogya), met brem (weet iemand wat dat precies is?). En er wordt in de tussentijd ook nog even een vrouw voor me geregeld. De heren beginnen, voor m'n neus, opeens druk te sms-en, waarschijnlijk met elkaar. En voor ik het weet wordt er een telefoon tegen m'n oor gedrukt met de mededeling: "this is my niece, she wants to learn Dutch, maybe you can meet, yes?" Nou ben ik vrij naief, maar als dit geen matchmake poging was, weet ik het niet meer. Ook als ik zeg: "je probeer me toch niet te koppelen he?". Antwoorden ze steevast: "no, no, but if you like each other, it's okay, yes?". Tsja, wat moet je daar nu van maken? Tijd voor een frisse duik in de Indische Oceaan. Volgende halte: Pangandaran.