Home Op reis Indonesië Pangandaran
Pangandaran
Zondag 21 September 2008 07:27
Fishermen in Pangandaran's sunsetPangandaran dus, zeg dat maar eens 10 keer achter elkaar. Na een flinke rit vanuit Bandung, acht uur lang opgevouwen in een minibusje, ben ik aangekomen in dit onuitspreekbare maar heerlijke stadje aan de zuidkust van Java. Pangandaran ligt op een landtong die uitsteekt in de Indische oceaan. Er hangt meestal een verfrissend briesje en overal op het schiereiland kun je de zee horen bulderen. Helemaal aan het einde ligt een nationaal park, met apen, toekans, papegaaien en ander wild. Maar, ik ben er niet geweest. Verder hebben ze hier zwaar te lijden onder het enorm teruggelopen toerisme. Sommige bewoners hebben het vissersbestaan weer opgepakt. Het weststrand ligt dan ook vol met kleurige boten. En voor de oostkust zie je een palendorpje in de zee liggen. Daar vangen ze 's nachts vis met lichten en optakelbare netten. En die vis beland dan 's avonds bij Bassie op het bordje. Op de vismarkt hier, wijs je er één aan en nog een paar enorme garnalen, en die worden dan voor je neus, gekruid, geroosterd, of gebakken. Heerlijk! Verder hebben ze hier 2 jaar geleden een kleine tsunami gehad, niet de grote van kerst 5 jaar geleden, maar een kleinere. Desondanks is toen is een deel van het dorp verwoest. Daarom hebben ze nu een muur langs het strand lopen over de volledige lengte van de kust. En alle stalletjes die voorheen op het strand stonden mogen daar nu niet meer staan. Toch is de wederopbouw al een eind gevorderd en je ziet niet veel sporen van de tsunami terug.

Het ritme is hier traag en niets doen is zalig. Dus daar heb ik me nu al drie dagen lang aan bezondigd. En na die busreis, al draaiend en toeterend en jakkerend door Java, met alle smog van de grote steden achter me is dit een verademing. Het is natuurlijk nog steeds Ramadan en het is daarom lekker rustig. Maar met suikerfeest schijnt het hier een gekkenhuis te worden en dan stroomt heel welgesteld Jakarta leeg in dit stadje. Dus ik zorg dat ik 1 oktober lekker op Oost Java zit. Pangandaran is het rijk van de surfplanken en tattoeages. En dat surfcultuurtje is behoorlijk universeel. Dus de lui die je aan de Atlantische kust in Zuid Frankrijk rond ziet lopen zijn hier ook, maar dan wat Indonesisch. Een hoop van die surfdudes doen zelfs aan de vasten-periode. Maar ze zijn ook niet allemaal even streng in de leer, dus er gaan nog wel wat Bintang biertjes doorheen.

Pangandaran east beachIk ben zelf voornamelijk aan het lezen. Voor de vakantie heb ik maar eens "De Stille Kracht" van Louis Couperus ingepakt. Leuk om wat koloniaals te lezen in een land dat zo veranderd is sinds de bevrijding van de Nederlanders. En ik heb hier in een tweedehands boekenwinkeltje ook "De Heren van de Thee" opgepikt, van Hella Haasse. Om in de sfeer te blijven. Verder hoef ik niet veel in de reisgids te staren. Want Pangandaran staat daar namelijk niet in! Dus als je nog 's van plan bent een trip te maken naar Java. Koop niet de Trotter, Java, Bali, Lombok. Chris, ik had toch je Lonely Planet van heel Indonesië mee moeten nemen. Die fout maak ik niet meer. Morgen reis ik weer verder in de richting van Yogyakarta, terug m'n reisgids in. Dan staan ook de verplichte tripjes naar Borobudur en Prambanan op de agenda. En ik ga er natuurlijk bij Hester op de koffie. Hopelijk heb ik dan ook de Stille Kracht uit zodat ik die in het boekenwinkeltje van haar vriend kan verkopen.